Yenidoğan Bebeklerin Duyuşsal Özellikleri

Çocuğun duygularını anlayabilmesi, duygularını doğru yorumlaması, duygularını doğru kontrol edebilmesi, duygularını doğru bir şekilde dışarı vurabilmesi, başkalarının duygularını anlayabilmesi, başkalarının duygularına uygun karşılık vermesi duyuşsal gelişimin temelini oluşturur. Çocukların çevreleri ile sağlıklı ilişki kurması, kendini tanıyabilmesi, sağlıklı birey olabilmesi için duyuşsal gelişim önemlidir. Her çocuk doğduktan sonra çevresini yorumlama biçimi farklıdır. Çocukların uyaranlara verdiği tepkiler, hissettiği duygular farklıdır. Önemli olan çocuğun hem kendi hem de çevresindeki insanların duygularını tanıması ve uygun şekilde tepkiler verebilmesidir.

Duyuşsal gelişim çocuğun mizacına, toplumsal değerine, aile bireylerden gördüğü davranışlara ve sosyal etkileşimine bağlıdır. Çocuklar duyguları öğrenmek, duygularını kontrol edebilmek ve duygularını yorumlayabilmek için yardıma ihtiyaç duyarlar. Duyuşsal gelişimde çevreden alınan uyaranlar, anne baba yönlendirmesi ve çevreyle etkileşim önemlidir. Çocukların duyuşsal gelişimine doğru biçimde destek olabilmek için duygusal gelişim basamaklarını bilmek gerekir.

Çocukların duygusal gelişimleri şu şekilde gerçekleşir.
1 AYLIK BEBEKLER: Yakındaki ses ve gürültüden irkilir. Annenin tedirginliğini anlar. Tepki olarak ağlaması artar. Annenin görme alanına girmesi, yakından konuşması, ona yaklaşması, bebeğe dokunması, göz teması kurması, ninni ve şarkı söylemesi bebeği mutlu eder.
2 AYLIK BEBEKLER: Anne sesini, dokunuşunu ve kokusunu ayırt eder. Annenin yanında olması ve ilgilenmesi bebeği sakinleştirir. Ağladığında kucağa alınır ve okşanırsa tanıdık ses işitirse ağlamayı kesip sakinleşir.
3 AYLIK BEBEKLER: Ağlayan bebekle ilgilenmek, konuşmak, okşamak, ninni söylemek ağlamayı durdurur. İlgilenmek çocuğun güven duygusunu geliştirir. Kucağa alınan çocuk heyecanlanır.
4 AYLIK BEBEKLER: Bebeğin ağlaması azalır, isteklerini ağlayarak yaptırmaya devam eder. Sevdiği biri yanına gelirse keyiflenir. Yalnız kalmaktan hoşlanmaz. Yalnız kaldığında huysuzlaşır.
5 AYLIK BEBEKLER: Anne ve babasını gördüğü zaman farklı duygular yaşar. Bu duyguları çocuğa söylemek konuşmaya başladığında duygularını rahat ifade etmesine yardımcı olur.
6 AYLIK BEBEKLER: Bu dönemde daha çok ilgi beklerler. İlgiyi aldığında mutlu olur ve yüz ifadesi değişir. Duygularını yüz ifadesi ile ve çıkardığı ses ile belli eder. Bebeğe gülmek, göz teması kurmak ve ona dokunmak bebeği duygusal açıdan doyurur. Bebekler engellenmekten hoşlanmaz.
7 AYLIK BEBEKLER: Bebekler hoşnutsuzluğunu ağlayarak ifade ederler. Memnuniyetini gülümseyerek, neşeli sesler çıkararak belli ederler. Doğru tepkiler aldığında kendini güvende hisseder, mutlu olur ve sevildiğini hisseder. Yaptığı işlerden mutluluk duyar. Bir şey başardığı zaman alkış bekler.

8 AYLIK BEBEKLER: Mutluluğu ve mutsuzluğu yüzüne yansır. Duygularını yüz ifadesiyle anlatır. Karşısındaki kişinin yüz ifadesinin anlamını ve yüz ifadesindeki değişikliği anlar.
9 AYLIK BEBEKLER: Karşısındaki kişinin duygularını anlamaya başlar.
10 AYLIK BEBEKLER: Kendisine kızıldığı zaman, engellendiği zaman, yapmak istediğini yapamadığı zaman öfkelenir, üzülür ve ağlar. Yüksek sesten korkar. Duyguları daha anlaşılır hale gelir.
11 AYLIK BEBEKLER: Sevinci, üzüntüsü, öfkesi ve şaşkınlığı yüzünden anlaşılır. Sevdiği insan yanından uzaklaşınca arkasından ağlar. Yanlış bir şey yaptığında kendisine kızıldığında şirinlik yapar. Şirinlik yapmayı kendisini sevdirmek ve affettirmek için kullanır.
12 AYLIK BEBEKLER: Duygularını tanımaya ve öğrenmeye başlar. Her fırsatta duygularını isimlendirir. Bu dönemde duyguları açıklamak önemlidir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir